تحولات اخیر در ایران و در سطح منطقه که در آن، زنان هم مخاطب هستند و هم بازیگر، نکاتی را به ذهن متبادر می سازد که در محورهای زیر قابل بحث است. البته این موضوعات را نباید فقط در حوزه زنان دید. مخاطب این مباحث شاید عموم جامعه و شاید هم، بیشتر مردان باشند. از جمله اینکه:
 
- در عصر جهانی شدن، باید در بررسی مسائل به ویژه مسائل زنان نگاهی جهان شمول و در عین حال بومی و منطقه ای داشت و از نگاههای یکطرفه و برخوردهای سویه دار کناره گرفت تا بتوان واقع بینانه تر مسائل زنان در ایران و جهان  را  رصد کرد.
- روندهای جهانی یا دست کم روندهای منطقه ای در بخشی از جهان که ما زندگی می کنیم بسیار نگران کننده است. اما باز اتفاق های مثبتی از جمله اهدای جایزه صلح نوبل به سه زن اتفاق می افتد که در عین نویدبخش بودن، تایید همین نگران کنندگی وضعیت زنان در کشورهای آفریقایی و خاورمیانه است؛ جایی که زنان از بسیاری حقوق اولیه خود محروم هستند.  مثلا می بینیم در عربستان با تفسیر دگمی که از اسلام ارائه شده، زنان حتی برای رانندگی و حقوق اولیه خود باید از هفت خوان رستم عبور کنند. از سوی دیگر نگاه شی وار و جنسی به زن و چندهمسری های رو به تزاید به چشم می خورد که بسیار ناامید کننده است. این درست نیست که وقتی از اسلام صحبت می شود به جای این همه توجهات مثبت به زن، چند همسری، محدود کردن کاربیرونی زن و مسائلی نظیر این  مطرح شود.

-  کم توجهی نمایندگان مجلس به موضوع حقوق زنان و نگاه دولت در ارائه لایحه حمایت از خانواده خوشبختانه گروههای مختلف زنان را به سمت ایجاد  «ائتلاف اسلامی زنان» پیش برد. همین جا باید یادی از مرحوم خانم مریم بهروزی کنم که تاثیر قابل توجهی در پیگیری مسائل حقوقی زنان داشت. مثلا با وجود کمبودها و به هر شکل، در لایحه حمایت از خانواده تا حدودی اعتراضات حقوقی زنان در نظر گرفته شد. همچنین اگر با در نظر گرفتن همین شرایط به مسائل زنان نگاه کنیم، لایحه مجازات اسلامی و حذف سنگسار و تعیین سن کیفری بدون در نظر گرفتن جنس، خود گام موثری به شمار می آید. اما به درون جامعه که برمی گردیم، می بینم اولویت های حقوقی زنان بسیار فراتر از حذف ماده ۲۳ یا ثبت ازدواج موقت است.
- الگوی جامعه ایرانی در بخش بهداشت و آموزش زنان خوب پیش رفته و امیدواریم که نگاه مبتنی بر تبعیض در پذیرش دانشگاهی دختران نیز از میان برداشته شود؛  اینکه پسران در برخی رشته های مهندسی و حتی پزشکی آسان تر از دختران پذیرفته شوند و یا  طرح مسائلی چون تفکیک جنسیتی که در همان ابتدای انقلاب هم مد نظر نبود.  بعضی تلاش ها مبنی بر خانه نشین کردن زنان و تاکید مدام بر اهمیت کار خانگی زن، در شرایطی که وضعیت اقتصادی نابسامان، زنان را به دستفروشی و دیگر مشاغل پنهان کشانده است. چه زنان خانه دار و چه زنان کارمند ما، اغلب مدیران اقتصاد خرد خانوارهای خود هستند و از این رو هر گونه افزایش قیمت و بیکاری زنان و البته مردان در چرخه اقتصادی آنها تاثیر منفی خواهد گذاشت. تجربه نشان داده که همواره این زنان هستند که در وضعیت اقتصادی نابسامان شغل خود را از دست می دهند.
- در اجرای هدفمندسازی یارانه ها انتقادی به آن دارم که به حقوق اقتصادی زنان  مربوط می شود. چرا یارانه زنان به حساب مردان ریخته می شود. مالکیت زن بر مال او قرن ها پیش در جهان اسلام جزو امور بدیهی جامعه بوده و حالا ما پول مربوط به حساب زنان را به حساب مردان واریز می کنیم. خانم ها اگر مالک یارانه اند، این پول باید در اختیارشان قرار گیرد. همسران بی مسئولیت مانند معتادین که سرپرست خانوار به شمار می آیند هیچ پولی در اختیار  زنان قرار نمی دهند. اجرای این طرح بدون در نظر گرفتن موقعیت کلیدی اقتصادی زنان در خانواده ها انجام شده و به  استقلال اقتصادی زن لطمه می زند.
- تصاویر منتشر شده از انقلاب در کشورهای عربی نشانگر حضور پرشور زنان بوده است. زنان در تونس، مصر، سوریه، لیبی، یمن و بحرین در تمام مبارزات خیابانی حضور داشتند. چرا که سال ها ظلم مضاعفی را در نقش های مادری، همسری و زن بودن تحت فشار جامعه بسته خویش تجربه کرده اند. زنان عرب به میدان مبارزه آمدند و خواسته هایی را مطرح کرده اند که از همان فردای انقلاب از سوی گروههای زنان دنبال می شود. شاید در شرایطی این خواسته ها سرکوب شده یا در شرایط بحرانی فراموش شود، اما اراده معطوف به دستیابی به عدالت جنسیتی در کشورهای عربی شکل گرفته و نمی توان مانع از انتشار آن شد.
- نگاه زنانه همواره نگاهی به دور از جنگ خواهی و جنگ ستیزی است و نگاه مادرانه و ترویج این نگاه در ایران و جهان به وضعیت ما کمک خواهد کرد. به شرایط بروز جنگ در عراق وافغانستان و شرایط ناپایدار پاکستان که نگاه کنیم، خواهیم دید که زنان تا چه میزان از جنگ آسیب دیده اند. زنان و کودکان به واقع قربانیان اصلی جنگ خواهند بود. در این روزها به صلح و جهانی مبتنی بر دوستی بیندیشم و تلاش کنیم که ذهنمان را از هر چه جنگ و تخاصم دور نگه داریم.