هفته گذشته جلسه بهره گیری از ظرفیت های ملی و بین المللی در مهار نابودی جنگل های بلوط زاگرس در سازمان برگزار شد. در این جلسه که رئیس سازمان جنگل ها، مراتع و آبخیزداری و نمایندگانی از سازمان مدیریت و برنامه ریزی، انجمن جنگل بانی، پژوهش گران و دانشگاهیان حضور داشتند، قرار شد برنامه اقدام ملی برای احیاء و نجات جنگل های زاگرس تهیه و تدوین شود. 
روشن است که ما برای احیاء و نجات جنگل ها نیاز به نگاه فرابخشی و تهیه و تدوین برنامه اقدام ملی کوتاه، میان و بلند مدت داریم و این کار با همراهی و تعامل همه دستگاه ها و نهادهای مسئول میسر است. اما با توجه به گزارش های ارائه شده در جلسات شورای عالی حفاظت محیط زیست و هیأت دولت و پیگیری رییس جمهور قرار شد به دلیل فرابخشی بودن ساختار شورای عالی حفاظت محیط زیست این شورا پیگیر ارائه برنامه و اجرایی شدن برنامه سازمان جنگل ها، مراتع و آبخیزداری به عنوان مجری و مسئول اصلی این پروژه باشد.


البته بهتر است حتی نمایندگان تشکل های مردم نهاد، اصناف، تعاونی ها، سازمان امور عشایر، وزارت کشور و استانداری ها در این موضوع ورود داشته باشند. مثلا ورود دستگاهی مانند سازمان امور عشایر به آگاهی عشایر از عمق فاجعه منجر که اگر اکوسیستم زاگرس نابود شود بر زندگی آن ها چه تأثیرات منفی خواهد گذاشت.
همچنین باید دو مسأله خشکیدگی و زادآوری جنگل های زاگرس به صورت جداگانه مورد بررسی قرار گیرد و بر اساس تشخیص درست مسأله، راه حل ها ارائه و اجرایی شود. مبارزه بیولوژیک و تلاش اکوسیستم برای رسیدن به تعادل به صورت طبیعی باید مورد توجه ویژه قرار گیرد و همزمان باید مداخلاتی که منجر به ناپایداری وضعیت اکوسیستم و بر هم ریختن تعادل اکوسیستم شده، حذف شود، چون در صورت ادامه این مداخلات، بازسازی ها نیز بی نتیجه خواهد بود.
امیدوارم برنامه فرابخشی زمان بندی شده، که اعتبارات مشخصی دارد و قابلیت طرح در برنامه ششم توسعه را نیز داراست، به نجات این اکوسیستم ارزنده کمک نماید. البته برنامه اقدام ملی باید ضمن مشخص کردن جهت ها، مسیرها، شاخص ها و مسئولان اقدام، قابلیت اصلاح و بازنگری در حین اجرا را هم داشته باشد.