بعضی تقارن ها بسیار معنی دار هستند و انسان را به فکر وامی دارند؛ شاید به خود آییم. امروز سی ام شهریور مصادف با 21 سپتامبر و «25 ذی القعده» است. 
بنا به دعوتی جهانی 20 و 21 سپتامبر روز همراهی با تلاشی سراسری به منظور حفاظت از کره زمین و مقابله با تغییر اقلیم قرار گرفت. عوارض گرم شدن زمین برای بسیاری قابل درک بوده و به عنوان تجربه ای تلخ برای ملت ها مطرح می شود. افزایش طوفان ها، خشکسالی ها و سیلاب ها و دیگر بلایا دشمن سلامت، کشاورزی و اقتصاد کشورها شده است. قدرت های بزرگ صنعتی و اقتصادی اینک باید مسئولیت تاریخی خویش را بپذیرند و هر چه سریع تر تولید گازهای گلخانه ای خود را کاهش دهند. در حالی که کشورهای در حال توسعه سهم تاریخی کمتری دارند و نیازمند حمایت فراوان به خاطر آسیب های زیادی که از این ناحیه دیده اند، هستند. 
ایران نیز از عوارض خشکسالی و گرم شدن دما و کاهش بارندگی لطمه فراوان دیده که البته بخشی به دلیل سیاست های گذشته بوده و بخشی نیز به دنبال گرمایش زمین و تغییر اقلیم رخ داده است. بنابراین پیوستن ایرانیان به این تلاش و همراهی با این کمپین جهانی کار مثبتی بود که از سوی تعدادی از سازمان های غیردولتی محیط زیستی مطرح و سازمان حفاظت محیط زیست از اینکه تجمعی به این مناسبت در پارک پردیسان صورت بگیرد استقبال کرد. 

از سوی دیگر امروز روز جهانی صلح براساس مصوبه سازمان ملل نیز اعلام شده است؛ روزی که یادآور ارزش صلح و ناتوانی انسان عصر حاضر در حفظ آن است. منازعات و درگیری ها از جنگ و کشتار تا خشونت و ترور به میزان تاسف باری گریبان ملت ها و کشورها را گرفته است. در این میان جنگ انسان فزونی خواه و زیاده طلب پا به عرصه محیط زیست و طبیعت نیز گذاشته و با بهره کشی و نقض قوانین خلقت به نابودی آن نیز اقدام کرده است.


تقارن سوم امروز مصادف شدن با 25 ذی القعده و روز دحوالارض است؛ به معنای روز تولد زمین و روزی که نخستین نعمات آسمان بر زمین نازل شد.


آیات شریفه سوره نازعات در این مورد بسیار جالب است. آیات 27 تا 32 این سوره می فرماید: 
أَأَنتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ السَّمَاء بَنَاهَا، رَفَعَ سَمْکَهَا فَسَوَّاهَا- وَأَغْطَشَ لَیْلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَاهَا، وَالْأَرْضَ بَعْدَ ذَلِکَ دَحَاهَا، أَخْرَجَ مِنْهَا مَاءهَا وَمَرْعَاهَا، وَالْجِبَالَ أَرْسَاهَا- آیا آفرینش شما دشوارتر است یا آسمانى که [او] آن را برپا کرده است، سقفش را برافراشت و آن را [به اندازه معین] درست کرد، و شبش را تیره و روزش را آشکار گردانید، و پس از آن زمین را با غلتانیدن گسترد، آبش و چراگاهش را از آن بیرون آورد، و کوهها را لنگر آن گردانید. 
اما آیا ما قدر این آفرینش عظیم را می دانیم و آن را به درستی به کار گرفته ایم؟ آیا شکر نعمت به معنای استفاده درست از آن را به جا آورده ایم؟
امروز در این تقارن عبرت آموز، لازم است هم صدا با جامعه بشری، نعمات خداوندی اعم از طبیعت، محیط زیست، صلح و امنیت برای انسان ها را به یاد آوریم و در همراهی با یکدیگر برای تعالی بشر و نجات کره زمین تلاش کنیم. بیایید با هم برای باران و طراوت و حیات دعا کنیم.