روز دوم سفر به ایتالیا هم برنامه های متعددی داشتیم که با شرکت در برنامه زنده شبکه بین المللی ایتالیا (RAI) و همچنین چندین مصاحبه اختصاصی با رسانه های ایتالیایی آغاز شد. عموم سئوالات در ارتباط با روابط بین ایران و ایتالیا، نتیجه مذاکرات هسته ای، وضعیت زنان در ایران، مفاد تفاهم نامه زیست محیطی امضاء شده، فرآیندهای قضایی در ایران، موضوع اسید پاشی و موضع ایران در مقابل داعش، همچنین موضع ایران در مذاکرات تغییرات آب و هوا بود.

بعد از آن با رییس مجلس ایتالیا خانم 'لئورا بولدرینی' در محل پارلمان آن کشور دیدار داشتم. خانم بولدرینی با اشاره به اینکه جامعه بین الملل باید با دیدی مثبت به تحولات جدید و تعامل سازنده ایران بنگرد، از حضور و فعالیت گروههای تکفیری نظیر داعش در منطقه خاورمیانه ابراز نگرانی کرد و گفت: اسلام دین محبت و مداراست و تفکرات متحجرانه چنین گروههایی ارتباطی به اسلام واقعی ندارد.

خانم بولدرینی بر ضرورت همکاری های دو جانبه تاکید و اظهار امیدواری کرد دو کشور در زمینه هایی مثل محیط زیست بتوانند با هم همکاری های موثری برای دو کشور و نیز محیط زیست جهانی داشته باشند.

من هم در این دیدار با ارایه خلاصه ای از نتایج سفر دو روزه ام به رم، دیدگاههای خود را درباره چالش های زیست محیطی جهان و راههای مبارزه با آن بیان کردم.

در این جلسه خانم 'دبورا برگامینی' رییس گروه دوستی پارلمانی ایتالیا با ایران هم حضور داشت و بر اهمیت توسعه روابط میان دو کشور تاکید کرد.

برنامه بعدی سخنرانی در موسسه آموزش دیپلماتیک ایتالیا  (SIOI) برای دانشجویان، فعالین و علاقمندان به مباحث ایران یا محیط زیست  بود. در این سخنرانی با اشاره به تحولات ایران و رویکرد این کشور در دوره دکتر روحانی برای بهبود مناسبات، بر نقش جدید و مثبت ایران در معادلات بین المللی تاکید کردم و با اشاره به مشکلات و ناپایداری های موجود در جهان مانند روند جنگ ها، فقر، گرسنگی و تخریب محیط زیست گفتم: این چنین روندهای ناخوشایندی ناشی از برخی معادلات حاکم بر جهان کنونی عملا مجالی برای زندگی خوب و اهداف انسان دوستانه باقی نمی گذارد. از این جهت است که برخی معتقدند برای نجات کره زمین از جنگ و خشونت و تخریب محیط زیست باید نگاهها از درون عوض شود، یعنی انسان ها تغییری را در درون خود جستجو کنند.

 


بعد به دیدگاههای سهروردی به عنوان یکی از بزرگترین فلاسفه جهان و کتاب اسفار اربعه او اشاره کردم و گفتم: سهروردی معتقد بود انسان ها برای دستیابی به تعالی باید سفر درون را تجربه کنند و برای اینکه شایسته رهبری جامعه خود باشند می بایست چنین سفری را برای کسب درجات معنوی، گذر از خود بینی، خود پسندی و فساد طی کرده باشند. در این صورت است که می توانند به به اعتلای فکری و روحی برسند و جوامع خود را از مشکلاتی مانند جنگ یا تخریب محیط زیست برهانند.

بعد از سخنرانی ام، پرسش های متعددی از سوس حضار مطرح شد که با سئوالاتی که خبرنگاران در مصاحبه صبح پرسیدند تقریبا مشترک بود و سعی کردم به همه آنها پاسخ گویم.

آخرین برنامه حضور در مراسم جایزه مینروا بود. چندی قبل سفیر ایتالیا موضوع اعطای این جایزه را خبر داد و قرار شد چنانچه امضای تفاهم نامه به نتیجه رسید و سایر برنامه های همکاری فراهم شد، در این مراسم هم شرکت کنم.

این جایزه در رده بندی های هنر، اطلاع رسانی، نوآوری و مدیریت سیاسی برای زنان و متعلق به بنیاد غیردولتی مامولتی است که از سال 2009 به نام خانم مامولتی مینروا روزنامه نگار و فعال اجتماعی آن کشور و پس از درگذشت وی ایجاد شده و تحت حمایت رییس جمهور ایتالیا فعالیت می کند.

در این مراسم پس از دریافت جایزه که جنبه معنوی و غیرنقدی داشته و شامل یک پلاک است گفتم: این جایزه را به نمایندگی از همه زنان ایرانی دریافت می کنم که با تلاش ها و فداکاری های خود، دستاوردهای بزرگی را برای کشور ایجاد کرده اند. زنان ما در عرصه های مختلف علمی، هنری، ورزشی، همچنین در مسئولیت های مختلف در دولت و مجلس نقش آفرین بوده اند و دریافت این جایزه در زمان کنونی از آن جنبه بسیار مهم است که ایران اکنون دولتی دارد که با سیاست اعتدال، هم در داخل و هم در دنیا تلاش می کند.

همین طور گفتم: این جایزه نشان پیوندی عمیق میان مردم ایران و ایتالیاست. با وجود تفاوت ها و تنوع فرهنگی میان ما، دریافت جایزه مینروا نشان می دهد که در عین تکثر، در پیروی از یک سری اصول مشترک مانند عدالت خواهی، کمال طلبی، فداکاری و دوست داشتن طبیعت و محیط زیست دارای نزدیکی و حتی وحدت هستیم.  ضمن تشکر امیدوارم ایران و ایتالیا بتوانند با یکدیگر برای پیشبرد صلح، تامین امنیت و محیط زیست سالم همکاری داشته باشند.

در این مراسم برگزیدگان به جز دو نفر ایتالیایی بودند. به غیر از من، یک بانوی تونسی نیز به خاطر مقابله با خشونت علیه زنان با ایجاد یک مرکز خیریه آموزشی بزرگ در تونس، جایزه مینروا را دریافت کرد.

در سال های پیش این جایزه از جمله به افرادی مانند لبنا خلد القاسیمی وزیر روابط خارجی و تجارت و وزیر سابق اقتصاد و برنامه ریزی امارات متحده عربی، نوژا اسکالی وزیر همبستگی زنان، خانواده و توسعه اجتماعی مراکش، لوسیا آنونزیاتا روزنامه نگار و فعال اجتماعی ایتالیایی، هاله بریدی بانوی ایرانی الاصل و یکی از مدیران بانک جهانی، ایرینا بوکووا دبیرکل یونسکو به خاطر فعالیت در زمینه صلح و همبستگی و فوزیه کوفی از افغانستان به خاطر فعالیت در زمینه حقوق زنان و نیز رییس فعلی پارلمان ایتالیا اعطاء شده است.