دیروز به دیدار هامون تب دار رفتیم؛ در روز جهانی تالاب ها و به نیابت از همه تالاب های دستخوش بحران کشور از هامون و همسایگانش احوال پرسی کردیم. کم نبودیم؛ مسئولین سازمان اعم از رییس و معاون و مدیران کل ستادی و استانی که با موضوع تالاب و آب و زیستگاهها درگیرند تا مسئولین کشوری مانند معاونین وزرای خارجه، جهاد کشاورزی، نیرو، استاندار، خبرنگاران محلی و نمایندگان رسانه های خارجی، نماینده ارشد سازمان ملل در ایران و سفرای افغانستان و آلمان. 



ابتدا به زابل رفتیم؛ همه آمده بودند. پیر و جوان با چهره های آفتاب سوخته و دست هایی که نشانگر زحمت و شدت است، دختران و بانوان با انگیزه و کودکانی هر چند با حداقل های زندگی اما با چهره هایی پر امید. از فرودگاه تا محل برگزاری همایش که چند کیلومتری می شد بارها به صف این استقبال کنندگان برخوردیم که خوشامد می گفتند و البته خواهان احیای تالاب هامون بودند. 


ظهر برای دیدن هامون و سلامی بر ساکنینش به نیمروز رفتیم و از آنجا در بستر هامون راهی شدیم. آثار آبی که سال گذشته با پیگیری های فراوان ملی و بین المللی، متنفذین محلی و سازمان حفاظت محیط زیست به بخشی از هامون رسید، پیدا بود و برای مدتی به اقتصاد محلی مانند کشاورزی و حصیر بافی و غیره جان بخشیده بود. بخش های وسیعی از بستر هنوز پوششی گیاهی داشت و گونه های طاق و گز فراوان دیده می شد. در قسمت هایی درختچه ها از قد آدمی بلندتر بودند و خودرو در بیشه ای زیبا از میانه دو ردیف بلند گونه های گیاهی رد می شد. اگر چه بعضی جاها، هنوز بستر زمین نم داشت، اما حالا چند ماهیست بعد از دمای حدود 50 درجه تابستان و وزش بادهای شدید، هامون دوباره تب دار است و لبانش خشک.

همه رفتیم تا تاکید کنیم که برای احیای هامون یک دست صدا ندارد. باید همه دست اندرکاران به وظایف خود عمل کنند. برنامه مشترک ملی و در واقع پنج جانبه که با فعالیت وزارت نیرو، وزارت جهاد کشاورزی، وزارت امور خارجه، استانداری و سازمان حفاظت محیط زیست دنبال می شود، دیشب پنجمین جلسه هماهنگی خود را بعد از بازدید ظهر در زاهدان تشکیل داد. قرار شد قبل از پایان سال برنامه نهایی نجات هامون ارایه و به تصویب برسد. ضمن اینکه امسال دولت یازدهم به رغم شرایط دشوار اقتصادی ردیف بودجه مستقلی را به احیای تالاب ها اختصاص داده و برای هامون 5 میلیارد تومان در نظر گرفته شده است. البته استاندار تاکید کرد که به غیر از این مبلغ حتما برای ساکنین منطقه باید بسته های حمایتی نیز دیده شود. چرا که هامون منشاء معیشت آنها بوده و اکنون بسیاری از زمینه های درآمد مردم منتفی است.
دوشنبه شب در زاهدان با اساتید و پژوهشگران دانشگاه سیستان و بلوچستان هم دیدار و گفتگو داشتیم. این استان ٨٠ هزار دانشجو و این دانشگاه ۵٠٠ نفر هیئت علمی دارد که ظرفیتی بسیار ارزنده و افتخار آفرین است. در مورد اهمیت پژوهش محیط زیست و آموزش تخصصی صحبت کردیم. 

همان جا جناب مولوی عبدالحمید هم آمدند. اتحاد و همگرایی همه اقوام، شیعه و سنی برای حفظ محیط زیست ضرورت دارد. مولوی بر همدلی اهل تسنن با دولت برای رفع معضلات کشور تأکید داشت.