دومین روز سال نو از مشهد به روستایی در نزدیکی نیشابور به نام دیزبادبالا رفتم؛ به همراه همکاران و اعضای خانواده. این روستا ویژگی های خاصی دارد. اولا همه اهالی آن باسواد هستند و بعد اینکه بسیار نسبت به طبیعت مهربان و برای حفظ آن فعال و از مصادیق بارز مشارکت مردمی به حساب می آیند. به طوری که خود اهالی چند نفری را برای حراست از طبیعت استخدام کرده اند. لازم دیدم ضمن ملاقات با اعضای شورای اسلامی و اهالی این روستا و بازدید از اقدامات ترویجی و آموزشی انجام شده در تفکیک زباله، بازیافت ؛ حفظ وتوسعه فضای سبز روستا ؛ احداث برج کبوتر خانه و به ویژه از تشکیل اولین یگان مردمی حفاظت محیط زیست و منابع طبیعی کشور تشکر کنم. این یگان در واقع محیط یارانی هستند که از طریق اهالی روستا برای یاری طبیعت استخدام شده اند. 


همکاران توضیح دادند که روستای دیزبادبالا در ضلع جنوب شرقی منطقه حفاظت شده بینالود واقع شده و از لحاظ ارتفاع بالاترین روستای نیشابور در رشته کوه زیبای بینالود است. همچنین بهترین گیلاس اورگانیک در این روستا تولید و به کشورهای مختلف صادر می شود.


همین طور دیروز با محیط بان پناهگاه حیات وحش حیدری نیشابور دور هم نشستیم و از مشکلات و کمبودها و نیز اهداف و آرمان ها گفتیم. محیطبانان فداکاری که حاصل کارشان وجود یکی از بهترین مناطق حفاظت شده کشور است. به دیدار گله های قوچ و میش و تدابیر مختلف حفاظتی برای این منطقه که گواه این تلاش هاست هم رفتیم.

در این سفر از یک پارک طبیعی حیات وحش به نام چشمه خسرو هم بازدید کردیم. این پارک توسط بخش خصوصی در منطقه ای آزاد ایجاد شده و فردی علاقمند که قبلا شکارچی بوده اینک تصمیم گرفته آن روزگاران را جبران کند. بنابراین این پارک طبیعت را با سرمایه شخصی ایجاد کرده و در آن قوچ ومیش، روباه و آهو در محوطه باز و گسترده زندگی می کنند.