21 فروردین 94 

با همه توجهی که دنیا در چند دهه اخیر به وضعیت زن داشته و تلاش هایی که برای جبران گذشته و کاهش فاصله های جنسیتی براساس شاخص های انسانی صورت گرفته، هنوز در بسیاری زمینه ها زنان و جایگاه آنان دچار چالش ها و تهدیدات جدی است. هنوز در حوزه آموزش و بهداشت باید گام های بلندی برداشت، هنوز فقر رنگی زنانه دارد و هنوز در درگیری های مسلحانه و خشونت زنان و کودکان بیشترین آسیب ها را می بینند. این در حالی است که ظرفیت های عظیمی در زنان برای پیشرفت و اعتلا وجود دارد. به خصوص توانمندی زنان در بذل محبت بلاشرط و ترویج دوستی، درمقابل دشمنی ها و درگیری ها آنها را صاحب توانی ذاتی برای حل منازعات می سازد. این توان که بخشی از هوش عاطفی محسوب می شود و گوستاو یونگ آن را آنیما می خواند، در مدیریت اختلافات سازمانی، تشکیلاتی و اجتماعی موفق عمل می کند. همچنین می تواند در جهان کنونی که به طور روزافزونی به سوی مناقشه و خشونت می رود، چاره و راهکار باشد.
در حوزه این بحث، شخصیت بی بدیل حضرت زهرا (س) و روش زندگی، عشق و فداکاری های او نه فقط برای خانواده اش بلکه برای جامعه بشری مثال زدنی است. نشانه های این منش و روش را می توان در تعبیرات به کار رفته در خطبه فدکیه دید. در شبه جزیره عربستان و در دوران صدر اسلام این خطبه پیامی است که به مسجد مدینه محدود نمی شود و فراتر از مکان و زمان به ما می رسد؛ پیامی ماندگار از انسانیت و آزادگی و محبت. به علاوه این بانو مقاطع مختلف زندگی اش را با رازهایی همراه کرد تا آیندگانی که در پی کشف حقیقت و راههای ناشناخته هستند، مسیرهای نوینی را بیابند.
 
ای کاش بیشتر زهرا (س) را بشناسیم و با بهره مندی از افکار متعالی اش گره های کور زندگی امروز و اسارت در قفس نفس و خودخواهی و گم گشتگی در بیراهه ها را کنار زنیم. الگوهای مورد نیاز امروز ما آنانی هستند که فراتر از زمان و مکان و نژاد و مذهب و قوم، برای همه بشریت الهام بخش هستند. جامعه بشری نیز امروز به خوبی احساس کرده است باید روحیه صلح و انسان دوستی را به جای خصومت و درگیری بنشاند.