رسیدگی به امور کارکنان سازمان جزو وظایف هر دستگاهی به شمار می رود. ولی روشن است که با در نظر گرفتن مجموع مصایب محیط زیست کشور در این روزگار برای ما بیش از هر امری رسیدگی به این مصایب با در نظر گرفتن کمبودها و مشکلات مهم است. کمبودهایی که مورد اعتراض کارکنان است به نوعی در همه عرصه ها وجود دارد. مگر نیستند هزاران جوان تحصیل کرده که به خاطر شرایط کنونی از داشتن شغل محرومند؟ 

ما با آنچه در توان داریم باید برای همه چیز مایه بگذاریم، اما نه فقط در محدوده کوچک خودی ها. مردم هم در 24 خرداد 92 انتخاب خود را اعلام کردند.امروز خوشبختانه مباحث محیط زیست کشور پا را از مرزها بیرون برده و از زبان رییس جمهور و وزیر امور خارجه در سطح روابط دو جانبه و چند جانبه بین المللی مطرح می شود. مانند موضوع هامون که آقای دکتر ظریف می گوید: «تمام همکاری های ما با افغانستان به حق آبه هامون گره خورده است.»

حالا وقت کار است. بر عهد خود ایستاده ایم و از جنجال ها و سیاسی بازی ها باکی نداریم. جبهه پایداری، وطن امروز، آقای بذرپاش و طیف شان در تحریک و بهره برداری سیاسی از تجمع تعداد کمی از کارکنان با یاری رسانه ملی برای تضعیف محیط زیست و دولت یازدهم اقدام کردند و شعارشان این بوده که سازمان سیاسی شده است.
این در حالی است که مخالفان از اینکه سازمان با رویکرد کارشناسی جلوی زمین خواری ها، تایید غیرمسئولانه ارزیابی های زیست محیطی طرح های توسعه، سدسازی های بی رویه، تولیدات نامرغوب مانند بنزین پتروشیمی و از این دست ایستاده است ناراحت و نگرانند. گمان می رود که تهمت ها به خاطر این است که سفره های حرام برچیده می شود ... برای همین است که به تکلیف عمل خواهیم کرد و باکی از فضاسازی ها نداریم.