عباس؛ نماد صبر و وفاداری

جنس پیام تاسوعا از نوع صبر، وفاداری، استقامت و محبت بوده و ماندگاری این پیام هم به خاطر ماهیت عاشقانه و ماورایی آن است. عباس علمدار، آستانه متداول رفتاری را در نوردید و مرز جدیدی از وفاداری، تعهد و عشق را ترسیم کرد. این مرز متفاوت سبب شد در دنیایی که دشمنی، ظلم و جدایی حرف آخر را می زد، توجه مردم به وفاداری و عشق جلب شود و به آن بیندیشند. در واقع حضرت عباس چون از آستانه حداقلی عبور کرد، جاودانه شد. جاودانگی که زمان و مکان نمی شناسد ...

به همین خاطر با تمام فاصله زمانی از آن واقعه، می بینیم که از اثربخشی آن کاسته نشده و محدودیت دینی و مذهبی یا مرز جغرافیایی و عامل مهارکننده ای برای چنین نیروی عشقی وجود ندارد. کما اینکه ارامنه ایران وحتی برخی هموطنان یهودی، تاسوعا را پاس می دارند، خود هیئت دارند و برای رسیدن به آرزوهایشان نذر آن می کنند. این، اثر بخشی محبت ابوالفضل را در بین اقوام و ملت های دیگر می رساند. تا جایی که نشان های منسوب به آن حضرت مانند «علامت دست» تبدیل به پیام فرهنگی و هنری شده و در ادبیات جهان رد پای این فرهنگ به دلیل نیازی که بشر به اینگونه اسطوره ها و الگوهای رفتاری دارد، دیده می شود. همین، نشانگر الگوی فرازمانی و فرامکانی عباس است؛ عباسی که در فداکاری، بذل محبت و بخشش و در استقامت تا آخرین نفس پیشرو بود ...

 عباس در آب رفت، ولی لب تر نکرد. نماد نیاز را که آب بود، رها کرد زیرا سیراب شدن را در جای دیگری می دید ... 

/ 3 نظر / 10 بازدید
آرش زهتاب آذری

تا حسین هست چه حاجت به عطای دگران تاحسین هست مگو مدح و ثنای دگران تا حسین هست به دل راه مده عشق کسی چون که دل جای حسین است نه جای دگران حسین (ع) ، الوالفضل (ع) و دیگران اگر جاودانه شدند پا در وادی عشق و معرفت الهی نهادند راهی را که از پدر و جد بزرگوارشان آموختند چندی پیش مقاله ای رو مطالعه می کردم که به خوبی اشاره ای به اشتباهی بزرگ داشت و آن اینکه در جهت ارادت به آقا امام حسین ناخواسته ارزش صلح آقا امام حسن را فراموش می کنیم و می گوییم ما حسینی هستیم و حسنی نیستیم و ... امروز هم همینطور فراموش میکنیم که تمام این بزرگواران بزرگ شده مکتب آقا رسول ا... و آقا امیرالمومنین و فاطمه زهراء هستند و جالب اینکه امروز در جامعه ما یادشان می رود که سرچشمه این نور الهی آقا رسول ا... بوده و هست اگر آقا ابالفضل این چنین عمل میکند بجهت آن است که در آن مکتب درس آموخته بیایید در جهت ترویج اسلام ناب محمدی بیشتر بکوشیم . هرچند که هرچه داریم از عاشورا داریم ولی عاشورا چکیده مکتب رسول خداست

علی امیدی

بار دیگر نام نامی عاشورائیان، از سرزمین نینوا تا همه‌ی پهنه‌ی گیتی و تا عرش اعظم، در گوش جهانیان طنین‌انداز شده‌است. کاری که عباس علمدار برای تشنگان خیمه‌ها کرد، تبدیل به نماد فتوت و جوانمردی و معرفت و شجاعت و مردانگی، در تمامی اعصار و قرون گردیده است. نام زینب(س)، به‌عنوان پیام‌آور قهرمان کربلا و شیرزن تاریخ در صحیفه‌ی ایام ثبت شده است. هفتاد و دو تن از یاران پاکباخته‌ی پسر پیامبر(ص) همچون هفتاد و ستاره‌ی پرفروغ بر آسمان دل‌ها می‌درخشند و نامشان برای همیشه جاودانه گشته‌است. اباعبدالله(ع) با خدایش معامله‌ای کرد که هیچ‌کس را یارای چنان معامله‌ای نبوده است تا جایی که فرزندان و خاندانش و حتی طفل شیرخوارش را تقدیم راه حق و فضیلت نمود. این است رمز ماندگاری قیام کربلا، و این است راز جوشش خونی که پس از قرن‌ها هنوز همچنان تازه و گرم وجوشان است. با عرض سلام و ادب و احترام خدمت خانم دکتر ابتکار فرا رسیدن تاسوعا و عاشورای حسینی و شهادت حضرت ابی‌عبدالله الحسین(علیه‌السلام) و یاران و خاندان سرفرازش را خدمت حضرتعالی تسلیت عرض می کنیم. لطفاً از وبلاگ اداره حفاظت محیط زیست شهرستان دامغان بازدید و در صورت امکان اعلام نظر ب

فرشید کریمی

به نام خالق زیبایی ها سلام آقای رئیس جمهورعزیز، خداقوت نامم فرشید است و شهرتم کریمی پیشه ام دانشجو و رشته ام کوله باری درد. فراموش نکردم که در کتاب زبان فارسی دوران دبیرستان نوشته شده بود که نامه های اداری باید کوتاه و مختصر باشند . اما من میخواهم برای رئیس جمهورم ساده بنویسم و طولانی ، از آنچه در دلم هست و همه زخم ها و درد هایی که مرا می رنجاند . می نویسم تا مرحمی شود بر دل پریشان من. آقای رئیس جمهور نمی گویم در مورد چی که خدای نکرده شما هم مثل دیگران نامه ام را ناتمام تمام کنید ولی این را بدانید با بغض گلو و لرزش دستانم می نویسم . می خواهم از جنینی سخن بگویم که بی زبان است و از آلودگی های آب و خاک و امواج ماکروویو در رحم مادرش با مرگ دست و پنجه نرم میکند، از چشمان اشکبار مادری که فرزندش را در بدوتولد ناقص می بیند و از دستان غمگین و لرزان پدری که فرزندش را با ویلچر به مدرسه می برد . آقای دکتر میخواهم از نسل فردایی سخن بگویم که به سبب رفتار و کردار نسل امروز گرفتار گشته ، میخواهم از آهویی سخن بگویم که به دنبال ضامن می گردد ، از کشاورزی که حاصل زخم ها و پینه های روی دستش را سیمایی از شن و گل می بیند، از پ